فدراسیون وزنه‌برداری ایران در حالی شرایط تعلیق را گذرانده و موفق شده در عوض تعلیق به شکل نقدی مشکل را حل کند و پانصد هزار دلار بدین منظور به رئیس یهودی فدراسیون بین‏المللی وزنه‌برداری پرداخت کند که حسین رضازاده سرپرست فدراسیون کشورمان در ماه‏های اخیر، بارها در کمال خونسردی، تعلیق ایران را تکذیب کرده اما دروغی که به افکار عمومی غالب شد، در متن نامه رضازاده به رئیس سازمان تربیت بدنی نگنجید و او بر خلاف مصاحبه‏های مکررش که به شدت چنین اتفاقی را رد کرده بود، در نامه‏ای به علی سعیدلو، خواستار پرداخت جریمه پانصد هزار دلاری، برای بازگشت شرایط به حال اولیه شد تا از دروغی بزرگ در این رشته رونمایی شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی «تابناک»؛ وزنه برداری ایران به همان میزان که به واسطه مدال آوری حسین رضازاده در جهان شهره است، در دوپینگ نیز توانسته یکی از سرآمدان باشد و هر چند مدت دسته‏ای از شاخص‌ترین وزنه برداران ایران با دوپینگ روبه‌رو می‏شوند. یک بار گروهی نه نفره به این سرنوشت دچار شد و تنها اعلام شد رضازاده پاک است و این بار که ناییج و علی حسینی زیر چرخ دنده دوپینگ له شدند، مدعی دوپینگ حسین رضازاده در همان نوبت پیشین نیز شدند و عجیب آنکه با وجود تکذیب رضازاده، برخی از اهالی وزنه برداری صداقت گفتار سعید علی حسینی مردی که می‏خواست و می‏توانست جانشین رضازاده شود و رکوردش را بشکند، تأیید کردند.

این آغاز یک مناقشه بزرگ بود؛ مناقشه‏ای میان سرپرست تازه وارد فدراسیون که بسیاری از اهالی این رشته نیز مخالف ریاستش بر وزنه‌برداری بودند و قهرمانان، مربیان و پیش‌کسوتانی که صابون همه چیز را به تن مالیده بودند. غوغایی که برپا شد استمرار یافت و گریز چند تن از وزنه‌برداران از مأموران ستاد ملی مبارزه با دوپینگ در حضور حسین رضازاده که با محرومیت این عده همراه شد، بر اوضاع نابسامان این فدراسیون دامن زد و در همین روزها بود که شایعه تعلیق وزنه برداری ایران شدیدتر از پیش شنیده می‏شد.

اما واقعیت چیز دیگری بود و تاماش آیابان رئيس فدراسيون جهاني وزنه برداري با استناد به بند1 تبصره 1 ماده 3 قانون 12 قانون ضد دوپينگ فدراسيون جهاني ايران را به دليل وجود سه دوپينگ در سال 2009 ميلادی و همچنین سوابق گذشته محروم کرد.
در اين قانون به صراحت آمده است: «اگر تعداد دفعات خلاف ورزشكاران ملي از حد مجاز خارج شود طبق قوانين آنتي دوپينگ بند2.4 يا 10.3) تخلف كند، هيأت رئيسه IWF مي تواند عضويت فدراسيون ملي را تا 4 سال تعليق كند. به علاوه اين چنين فدراسيون هايي اجازه نخواهند داشت ورزشكاران خود را در بازي هاي المپيك آتي شركت دهند. چنانچه فدراسيون ملي اجازه شركت ورزشكارانش در رويدادهاي انتخابي المپيك آتي پيدا كند، اين شركت تضميني براي بدست آوردن امتياز انتخابي المپيك براي فدراسيون ملي در بر نخواهد داشت» اما باز هم تعلیق و محرومیت وزنه‌برداری ایران تکذیب شد.

این تکذیب در ادامه و پس از رفت و آمدهای رضازاده و نایب رئیسش به فدراسیون جهانی با چنین خبری تکمیل شد که ایران محکوم به پرداخت پانصد هزار دلار جریمه برای دوپینگ شده و اگر نگوییم این بار هم خلاف گفته شده، باید تأکید کرد که بخشی از واقعیت بیان نشده است؛ واقعیتی که باعث می‏شد برخی از خلاف واقع گویی‌های گذشته آشکار شود؛ اما او به رئیس سازمان تربیت بدنی دیگر نمی‏توانست خلاف واقع بگوید و به همین دلیل در نامه‏ای به سعیدلو تاکید کرد که فدراسیون بین‏المللی وزنه‌برداری با رفع تعلیق ایران موافق کرده است؛ همان تعلیقی که رضازاده از بیخ و بن تکذیب کرده بود!

او در نامه‏ای که دهم فروردین ماه سال جاری خطاب به رئیس سازمان تربیت بدنی زد، عنوان کرد...