وزنه برداري ورزشي است كه با حدقل زمان اجرا همراه است در نتيجه نسبت بيشتر تارهاي تند انقباض در عضله با توانايي مداوم توليد توان در سرعتهاي انقباضي زياد و عملكرد بهتر در اين رشته ورزشي همراه است. در پژوهشهايي كه بااستفاده از دستگاههاي ورزشي ايزوكنتيكي انجام شده شواهد بيشتري در خصوص پتانسيل نسبت تارهاي عضلاني با استفاده از رنگ آميزي ميوزين آت پ آز در افراد مختلف تعيين و با توانايي آنان در منقبض كردن عضلاتشان براي گشتاور توليدي در سرعت هاي انقباضي مختلف مقايسه شده است. نتايج حاكي از آن بود كه افرادي(وزنه برداران) كه نسبت بيشتري از تارهاي تند انقباض در عضله پهن خارجي برخوردارند ميتوانند گشتاور بزرگتري را در سرعتهاي انقباضي 90تا 300 درجه در ثانيه توليد كنند.
از طرفي هنگام فعاليت هاي وزنه برداري ميزان هيپرتروفي عضلاني بيشتر از فعاليتهاي استقامتي است و هيپرتروفي عضلاني نوع تار مانند آنچه در فعاليتهاي استقامتي مشاهده ميشود انتخابي نيست چون در اين فعاليت همه واحدهاي حركتي فراخوان ميشوند.
همچنين از روي رنگ آميزي دوره اي بخشهاي سريالي عضله با اسيدهاي اسيچف و ميوزين ATPaseميزان تخليه ذخاير عضلات مشخص ميشود بااين وجود در رابطه با تخليه گليكوژن نوع خاصي از تارهاي عضلاني به هنگام تمرينات وزنه برداري پژوهش چنداني انجام نشده است، هر چند اطلاعات نشان ميدهد كه به هنگام تمرين حداكثر كشش يكي از پاها به روش ايزوكنتيك در زاويه 180درجه در ثانيه گليكوژنوليزي در تارهاي كند انقباض و تند انقباض به طور همزمان و به يك اندازه رخ داده است. باوجود اين پژوهشهاي حيواني نشان ميدهد كه انقباضهاي عضلاني سريع ترجيحا واحدهاي حركت تند انقباض را فراخوان ميكنند.
تماشا کنید